Pascal schreef het volledige manuscript met een vinger op haar oude iPhone. Vaak 's nachts, als haar partner de kapitein sliep en zij letterlijk en figuurlijk een oogje in het zeil hield. Ongesensureerd, rauw en beeldend. Zo ontstond een bundeling van 101 korte verhalen, samengebracht in een waargebeurde avonturenroman.

Onderweg trotseerden Astrid en haar kapitein stormen in de Bermuda Driehoek, redden ze schipbreukelingen van een onbewoond eiland en leerde Astrid de zee, de boot, de vele haaien en uiteindelijk ook zichzelf te vertrouwen.

Zeilen had Astrid Pascal uit Haren nog nooit gedaan, tot ze haar kapitein ontmoette voor wie zeilen heilig is. Ze stapte aan boord en voer met hem de wereld rond. Daarover schreef ze het boek 'De kapitein en ik'.

Het was dag 13 en ze kon geen zee meer zien, de horizon kon haar gestolen worden. "We staken de Atlantische Oceaan over, een tocht van 21 dagen. Op die dertiende dag dacht ik: wat doe ik hier? Ik had een houten kont, ik verveelde me, ik miste alle vrouwen om me heen: m'n dochters, m'n zussen, mijn vriendinnen. De kapitein is veel, maar geen vrouw."

Aan het woord is Astrid Pascal (58), die net de laatste hand heeft gelegd aan haar boek De kapitein en ik. Een waargebeurd verhaal over loslaten, liefde en lef.

Ik waande me tijdens het lezen aan boord van de 'Zwerver'. Het was een mooie reis langs mooie plekken, bijzondere ontmoetingen en soms voelde je de spanning van een storm. 'De kapitein en ik' is een bijzonder boek!

Waar veel vijftigplussers het wat rustiger aan gaan doen, gooide Astrid Pascal juist radicaal het roer om. Als onervaren zeiler stapte ze bij haar man aan boord en zeilde in vijf jaar tijd de wereld rond. Over dit spannende en inspirerende avontuur schreef zij het boek De kapitein en ik.